Večeras se obeležava Pravoslavna, odnosno Srpska nova godina, praznik koji označava početak nove godine po Julijanskom kalendaru.
Srpska nova godina slavi se 14. januara po Gregorijanskom kalendaru, odnosno 1. januara po starom, i u Srbiji ima posebno značenje kao simbol očuvanja tradicije i nacionalnog identiteta. Iako nije zvanični državni praznik, široko je prihvaćena i obeležava se u Srbiji, Republici Srpskoj, Crnoj Gori, Severnoj Makedoniji. Slavi je i pravoslavno stanovništvo u Rusiji, Belorusiji, Ukrajini, Jermeniji, Gruziji, Moldaviji. Tradicija proslave julijanske Nove godine postoji i u nekim nemačkim kantonima u Švajcarskoj, kao i u nekim delovima Škotske.
Razlika u datumu proistekla je iz reforme kalendara 1582. godine, kada je uveden Gregorijanski kalendar. Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca je 1919. godine zakonom izjednačila dva kalendara, ali je Srpska pravoslavna crkva zadržala Julijanski, čime je sačuvana i tradicija obeležavanja Srpske nove godine. Tokom istorije, praznik je bio suočen i sa zabranama, naročito posle Drugog svetskog rata, ali je uprkos tome opstao u narodu. Danas se obeležava slobodno i svečano, uz bogosluženja i molitve u crkvama, u kojima se vernici zahvaljuju na protekloj godini i mole za blagoslov u narednoj.
Po narodnim običajima, u novu godinu se ulazi bez dugova i sa dobrim mislima. U ponoć počinju i praznici Mali Božić i dan Svetog Vasilija Velikog, kada se mesi obredni hleb „vasilica“, priprema svečana trpeza, a u nekim krajevima pale se ostaci badnjaka. Veruje se i da na ovaj dan u kuću treba uneti nešto novo, kao simbol napretka i blagostanja u godini koja dolazi. Crkva ispraća staru i dočekuje novu godinu na duhovni način, molitvama i bogosluženjima, ali i blagosilja sve pristojne proslave, podsećajući da se u brojnim crkvenim domovima obeležava ovaj značajan praznik.
