Srbija raspolaže sa oko 52 ara obradivog zemljišta po stanovniku, što je višestruko više nego Kina, Indija ili Japan. I pored toga, domaća poljoprivreda decenijama ne ostvaruje rezultate koje bi takav resurs morao da donese.
Malo je država u Evropi koje raspolažu prirodnim bogatstvom kakvo ima Srbija. Kada je reč o obradivom zemljištu, naša zemlja nalazi se među evropskim liderima po površini koja dolazi na jednog stanovnika. Uprkos tome, domaći agrar već decenijama ne koristi u potpunosti potencijal kojim raspolaže kaže analitičar Branislav Gulan.
Prema podacima Republičkog zavoda za statistiku iz Popisa poljoprivrede 2023/2024. godine, Srbija ima 4.073.703 hektara raspoloživog poljoprivrednog zemljišta, od čega se koristi 3.257.100 hektara. Ta najveća „fabrika pod otvorenim nebom“ rascepkana je na čak 19 miliona parcela. U zemlji posluje 508.365 poljoprivrednih gazdinstava, od kojih je više od 506.000 porodičnih, dok se stočarstvom bavi 313.495 gazdinstava.
Sa oko 6,6 miliona stanovnika, svaki građanin Srbije „raspolaže“ sa približno 0,52 hektara, odnosno 52 ara obradivog zemljišta. To je gotovo tri puta više od svetskog proseka, koji iznosi oko 0,19 hektara po stanovniku.
Poređenja radi, Kina raspolaže sa svega osam do deset ari obradivog zemljišta po stanovniku, Indija sa 12 do 14 ari, dok Japan ima oko tri ara. Čak i razvijene evropske države, poput Velike Britanije i Holandije, imaju između osam i 15 ari obradivog zemljišta po stanovniku. Upravo zato Srbija, posmatrano kroz raspoložive prirodne resurse, ima izuzetnu razvojnu prednost.
Međutim, prirodni potencijal sam po sebi nije dovoljan. Zemljište može biti velika razvojna šansa, ali samo ukoliko postoji jasna i dugoročna strategija njegovog korišćenja. Upravo tu, smatra autor, počinje glavni problem domaće poljoprivrede
Srbija ne može promeniti veličinu svoje teritorije niti povećati količinu obradivog zemljišta koju poseduje. Ali može promeniti način na koji tim resursom upravlja.
Ako država koja raspolaže sa svega nekoliko ari obradivog zemljišta po stanovniku može da postane jedna od vodećih svetskih sila u proizvodnji hrane i razvoju agrarnih tehnologija, onda se s pravom postavlja pitanje zbog čega Srbija, sa gotovo sedam puta više obradive zemlje po stanovniku, još uvek ne koristi svoj puni potencijal.
