Gradovi u Srbiji potrošili su više od 133 miliona dinara odnosno oko 1,14 miliona evra tokom prošle godine za registraciju, osiguranje i popravke službenih vozila, a Novi Sad zauzima prvo mesto na toj listi sa rekordnih 23,9 miliona dinara odnosno oko 205.000 evra.
Agencija Beta je poslala zahteve za pristup informacijama od javnog značaja svim gradovima u Srbiji (ukupno 28), a 26 gradskih uprava je dostavilo odgovore, na osnovu kojih se vidi da poseduju ukupno 785 vozila. Novi Sad je rekorder i po broju službenih vozila (110), a slede ga Beograd (91), Subotica (45), Pančevo (44), Zrenjanin (42) i Kragujevac (39). Najmanje službenih automobila imaju Vranje i Prokuplje (11), Loznica (12), Jagodina (13), Kikinda i Vršac (14).
Subotica prednjači kada je reč o prosečnom iznosu koji godišnje izdvaja za registraciju i održavanje svakog službenog vozila pošto troši više od 326.000 dinara za tu namenu, a slede je Zrenjanin sa oko 319.000, Novi Pazar sa 311.000, Pančevo sa 287.000 i Sremska Mitrovica sa nešto više od 251.000 dinara.
U odgovoru koji je dostavio Beograd piše da prestonica poseduje 91 službeno vozilo, ali da vodi evidenciju o troškovima samo za 25 automobila, čije održavanje u proseku košta oko 88.000 dinara, dok o ostatku brinu gradske opštine i javna preduzeća kojima su ta prevozna sredstva ustupljena. Bor i Užice nisu dostavili tražene podatke novinaskoj agenciji Beta.
Vlasnik jednog beogradskog auto-servisa Nebojša Marković kazao je za Betu da na cenu održavanja službenih automobila utiče više faktora među kojima su najvažniji starost vozila, cena vozila i kategorija vozila, a da su troškovi znatno veći ako se popravke vrše u ovlašćenim servisima.
Beta je od gradskih uprava tražila i spiskove svih službenih vozila koji sadrže podatke o modelu i godištu automobila, a na osnovu tih podataka vidi se da je većina prevoznih sredstava starija od pet godina, pa samim tim više nije pod garancijom.
Gradovi u službena vozila ubrajaju i specifična teretna vozila koja se koriste za održavanje puteva, autobuse za prevoz dece i vozila za prevoz osoba sa invaliditetom, a popravke tih prevoznih sredstava su veoma skupe zbog njihovih specifičnih karakteristika.
Beta je zatražila od gradskih uprava podatke o broju vozila i troškovima registracije, osiguranja i održavanja voznog parka, a tu ne ulaze iznosi koji su isplaćeni za gorivo, plate vozača kao i drugi izdaci u vezi sa voznim parkom.
Nemanja Nenadić iz organizacije Transparentnost Srbija kazao je da podaci do kojih je Beta došla na prvi pogled ukazuju na to da se u nekim gradovima postupa ekonomičnije nego u drugim i da bi trebalo otvoriti pitanje racionalnosti postupanja kod onih koji plaćaju značajno više. Upitan zašto informacije o službenim vozilima nisu centralizovane i javno dostupne, Nenadić odgovara da trenutno ne postoji zakonska obaveza da se te informacije objavljuju, ne samo centralizovano, već ni po pojedinim javnim institucijama. Mediji su poslednjih godina u više navrata pisali o zloupotrebama službenih vozila u lične i stranačke svrhe, pogotovo tokom izborne kampanje.
